Kolega iz Sindikata lekara i farmaceuta iznosi stavove o lekarskoj komori koji se delimično poklapaju sa stavovima privatnog sektora. Međutim, u suštinskim pitanjima se razlikujemo. Licenciranje, to jest davanje, produžetak i oduzimanje dozvole za rad lekarima od strane komore je opasna pravna besmislica sa visokim koruptivnim i ucenjivačkim potencijalom. Osnovna teza kolege da se "lekarska komora ne bavi materijalnim položajem lekara i ekonomskim pitanjima" je u oštroj kontradikciji sa ovlašćenjem komore da lekaru oduzme pravo na rad. Tu počinje divergencija shvatanja o prirodi i ciljevima komore. Apsurd je da u jednoj obaveznoj profesionalnoj organizaciji sa ogromnim ovlašćenjima članovi budu i privatni preduzetnici i državni službenici. To su dva potpuno različita pravna i privredna statusa i osim stručnog, ostali interesi se razlikuju. Za definisanje stručnog standarda imamo zajedničko stručno udruženje - Srpsko lekarsko društvo. Za ostvarivanje profesionalnih interesa zaposleni imaju sindikate, a privatnici organizaciju tipa komore. S obzirom na različite privredne interese članova, u rukovodećim organima lekarske komore imaćemo blokadu, odnosno majorizaciju na štetu jedne grupe.
A tek kakve su zloupotrebe moguće u disciplinskim telima Komore gde zaposleni direktno odlučuju o licenci-dozvoli za rad poslodavaca, odnosno državni službenici o licencama privatnika! Do konflikata će doći i oko predloga mreže zdravstvenih ustanova, s obzirom na to da su interesi državnog i privatnog sektora različiti: prvi bi da zadrže monopol, a drugi da omoguće svojim pacijentima refundiranje od strane obaveznog zdravstvenog fonda. Umesto najavljenog regulatornog efekta, komora će biti uzrok sukoba, pritiska i disciplinovanja lekara. Umesto da bude lek, nestručan zakon pogoršava bolesti našeg zdravstva.